Bitwa o Anglię
kożuch na Londyn - katedra św. Pawła
Jednak batalia o Anglię zakończyła pręga sukcesów Luftwaffe. Niemieckie siły lotnicze nie posiadały ciężkich bombowców dalekiego zasięgu, żeby zwyciężyć z Brytyjczykami. W Luftwaffe służyły głównie bombowce taktyczne - Junkers Ju-88, Heinkel-111 oraz Dornier Do-17, które nie nadawały się aż do strategicznych bombardowań. oraz czynniki polityczne doprowadziły aż do niewłaściwego określenia celów. przypadek sprawił, że niemieckie samoloty zbombardowały Londyn. zemsta brytyjski powyżej Berlinem sprawił, że Luftwaffe, zamiast wyniszczyć brytyjskie lotniska i fabryki samolotów, zaczęła zarzynać ludzie cywilną w ciągu ogromnych nalotów dywanowych. Szacuje się, że z przyczyny nalotów Luftwaffe raptem na Londyn zginęło 35 tys. osób (50 tys. było rannych). W czasie tych nalotów, fabryki oraz lotniska brytyjskie dostały drogi termin na odbudowę. Siły RAF uzupełniły własny stan liczbowy i odparły ataki niemieckie. bądź co bądź piloci Luftwaffe, tacy jak Werner Molders osiągali nader wysokie liczby potwierdzonych zwycięstw, nie byli w stanie przewyższyć RAF-u, jaki mając przewagę powyżej własnym obręb poniżej użyciu naziemnych stacji radarowych koordynował swoje działania. ustawienie ciała tym myśliwce Luftwaffe miały z ograniczoną odpowiedzialnością zasięg i powyżej terenem Wielkiej Brytanii mogły przebywać wyłącznie wokół 30 minut. We wrześniu 1940 rzeczpospolita Federalna Niemiec stopniowo wycofali się z przestrzeni powietrznej Wielkiej Brytanii i dalsze zmagania kontynuowali w formie sporadycznych nalotów oraz tzw "wolnych polowań".